Ik heb wegens overheersende nieuwsgierigheid eens zo'n setje op mijn Pedulla MVP 2016 (de grijze) gezet. Beetje atypische keuze wellicht, maar ik ga daarna testen op de Pentabuzz uit hetzelfde jaar. Eerste indruk: het gevoel is echt silky smooooooooooooth. De diktes zijn even schrikken (de G = 60) zo op papier, maar je merkt er eigenlijk niks van. Gladder en soepeler dan wat voor flats ik ooit heb geprobeerd. De klank is veel helderder en boventoonrijker dan verwacht, beetje meer retro, tussen nickel en flat in. De bas klinkt heel anders ineens, dat is zeker. Ze zijn meer bruin dan wit (koperkleurig?) wat er wel mooi uitziet op de charcoal met zwarte vlokjes finish van de Pedulla.
Later deze avond meer! Misschien met film + audio voorbeelden.
Hier een oefenopname (derde run) met de Pentabuzz met copper white tapewound snaren...als een poging om zelf om te leren gaan met mijn genadeloze perfectionisme. Met fouten, valse noten en alles. Maar het heeft wel wat, die vrijheid.
Ik had trouwens nog een paar niet zo heel erg goede filmpjes gemaakt (was doodmoe, maar wilde een vriend ze laten horen). Misschien toch posten want wel interessant.
Pedulla MVP met tapewound, direct naar Avalon (je kunt goed horen hoe helder en evenwichtig ze klinken. De enige reden waarom ik ze eraf haalde is omdat de slap klank minder goed is. De pop is prima, de duim slap niet snappy genoeg.)